Ünlü oyun yazarı ve eleştirmen, “Skyrim” oyununun ana hikayesinin, çoğu yan görevden daha iyi olduğu görüşünü dile getirdi. Yazar, “Oblivion” oyunundaki Hırsızlar Cehennemi, Kardeşlik Cemiyeti ve Daeidik Prenslere adanmış yan görevlerin ne kadar eğlenceli olduğunu, ancak ana hikayenin ise ne kadar sıkıcı olduğunu hatırlatarak, bu deneyimin kuşaklarca oyuncuyu yarattığını öne sürdü. Kendisinin de aynı şekilde düşünmediğini belirten yazar, “Skyrim”de bu konuda neredeyse herkesin aynı şeyi söylediğini, bunun tek mantıklı açıklamasının da bu travmatik deneyim olduğunu ifade etti.
Yan Görevlerin Sönük Gerçeği
Yazar, “Skyrim”deki Hırsızlar Cehennemi’nin, Oblivion’daki karşılığına kıyasla bir dizi yenilmiş insan topluluğu olduğunu vurguladı. Bu örgütün hikayesinde ilerlemek isteyen oyuncuların, çoğu zaman rastgele üretilmiş ve içi boş görünen görevleri tamamlayarak seviye atlama zorunda kaldığını aktardı. Kardeşlik Cemiyeti görevlerinin ise Oblivion’daki Hitman tarzı o özgün dokunuşu taşımadığını, çoğu zaman hedeflerin bir bandit öldürmek gibi aynı yöntemle katledilmesiyle son bulduğunu belirtti. Yazar, nadir görülen “Unutulmaz Bir Gece” gibi birkaç istisna dışında, “Skyrim”deki yan görevlerin özel hiçbir şey olmadığını kaydetti.
Yan görevlerle ilgili deneyim, kuşaklarca oyuncuyu yarattı. İnsanların aynı şeyi söylemesinin başka bir mantıklı açıklaması göremiyorum.
Yazıyı Olan Eleştirmen
Ana Hikayenin Gücü
Yazar, oyunun ana hikayesinin ise oyuncuyu ejderhalarla savaşmaya, dağları tırmanmaya ve ölüler diyarına yolculuğa çıkarmaya davet ettiğini anlattı. Bu bölümün görsel şölenle dolu olduğunu ve oyunun tamamında hatırlanmaya değer birkaç karakterden biri olan Paarthurnax’ı da içerdiğini belirtti. Yazar, en önemlisi de ana hikayenin, Oblivion Kapılarını çalıştırmak gibi bir zorunluluk dayatmadığını vurgulayarak, bu özelliğin oyunun en büyük avantajı olduğunu ifade etti.
Yazar, bu görüşü, “Elder Scrolls” serisine dair daha fazla yorumu okumak isteyen okuyucuların ilgili bölümü ziyaret etmesini önererek metnini tamamladı. Eleştiri, oyunun ana anlatısının teknik ve atmosferik zenginliğiyle yan görevlerin prosedürel ve tekrarlayan yapısı arasındaki farkı merkeze alan, kişisel bir değerlendirme niteliği taşıyor.
