Yapımcı Remedy Entertainment’in 2020 yapımı CONTROL oyununun devamı niteliğindeki CONTROL Resonant, oyuncuları Manhattan’ın zamanı dondurabilen bir kameradan kaçarken, aynı zamanda 17 yıl boyunca hapsedilen ve paranormal güçlerle donatılmış bir ajan olan Dylan Faden’in hikâyesini anlatan yeni bir deneyime davet ediyor. Oyun, ilk bölümde Jesse Faden’in yönettiği gizem dolu paranormal atmosferden tamamen koparak, hızlı tempolu, saldırgan ve kesme-kıyma odaklı yeni bir yaklaşımla karşılıyor.

Yazara göre oyun, ilk başta orijinalinden pek de uzak duruyor gibi görünüyor, ancak dakikaların ilk anlarından itibaren kardeş oyunundan kopuk, baş döndürücü bir mesafe kuruyor. Zor olan kısım, oyunun hem oynanış hem de ton açısından ne kadar farklı olduğunu kabul etmek oluyor. Bu zorlu başlangıç, devam oyununun tamamen başka bir varlık olduğunu, muhteşem, hızlı tempolu ve dövüş odaklı bir yapı olduğunu gösteriyor.

Aberrant: Bir İsviçre Çakısı, Ama Bin Kat Daha Ölümcül

Hikâyenin merkezinde, 34 yaşındaki Dylan Faden yer alıyor. Küçük Ordinary, Maine kasabasında yaşanan bir olayın ardından 10 yaşında Federal Kontrol Bürosu’na (FBC) teslim edilen Dylan, Dr. Casper Darling ve ekibi tarafından 17 yıl boyunca hapsedilip üzerinde deneyler yapıldı. Kardeşi Jesse Faden ise yakalanmayı başaramadı ve 2019’da CONTROL olayları sırasında FBC merkeze Dylan’ı aramak için girdi.

Dylan, Jesse’nin FBC’den kaybolmasıyla birlikte yedi yıllık koma durumundan uyanıyor ve zamanı da tam olarak uygun: New York, çoğu temas edenini bozan paranormal bir varlık olan Hiss tarafından işgal ediliyor. FBC’deki eğitimi Dylan’ın paranormal güçlerini son derece ölümcül kılıyor ve o, New York’u kurtarmak ve kardeşini bulmak için yola çıkıyor.

İkinci bölümde Jesse’nin elinde Servis Silahı bulunurken, Dylan’ın eline Aberrant adlı bir silah veriliyor. Bu silah, ihtiyaç duyulan duruma göre biçimini değiştiriyor; iki elle kullanılan bir çekiç, bir meç, kolçaklar, ikiz kılıçlar ve hatta bir matkap arasında dönüştürebiliyor. Bu nedenle CONTROL Resonant, orijinal başlıktan çok daha çok bir kesme-kıyma oyununa yaklaşıyor.

Sana beyaz bir peruk ve kırmızı bir tulum ver, o zaman bu oyun Devil May Cry’dan da farksız gibi görünebilir.

Yazara göre oyunun oynanışı

Savaş, mükemmel bir sezgisellik ve son derece tatmin edici bir şekilde işliyor. Saldırılara arkadan büyük bir ağırlık katılıyor ve kaçışlar o kadar hızlı ki, Dylan’ın aslında kendi kaçtığını düşünmek bile mümkün oluyor. Orijinal oyunda olduğu gibi tek bir animasyon kilitlenme anına takılmadığı gözlemleniyor; meçten kolçaklara, ardından bir çeliğe geçiş bile sorunsuz gerçekleşiyor. Ölünce herhangi bir kaynak kaybı yaşanmaması, CONTROL’daki aksine başarısızlığın hiçbir dezavantajı kalmadığı anlamına geliyor.

Boss Savaşları ve Büyüleyici Görüntüler

Ölünce kayıpların olmaması, oyuncuların New York sokaklarını keşfetme isteğini artırıyor. Her stil için ayrı ayrı beceri ağaçları, savaş sistemlerine daha derinlik katıyor ve Dylan’ın genel gücünü artırıyor. Toplanan kaynaklarla yeni hareketler açılabilirken, kullanılmayan becerilerin bile hasarı artırdığı için gizleri aramak ya da yan görevlere girmek mantıklı bir tercih olarak öne çıkıyor.

Remedy’nin bu yeni başlığı, Resonant adlı varlıklarla gerçek anlamda boss savaşları sunuyor ve her biri kendi tarzı ile mekanikleriyle öne çıkıyor. Bir bölgede, telekinetik olarak taş fırlatan mutasyona uğramış bir sanatçıyla yüzleşiyorsunuz; başka birinde ise insan yüzleri taşıyan, Mold’a benzer rahatsız edici bir varlıkla karşılaşıyorsunuz. Her zaman dev bir canavarı yenmeniz gerekiyor ve her zaman ödül de sizi bekliyor.

Resonant’lar kendi başlarına bir gösteri niteliğinde olsa da, oyunun çevreleri taçta yer alıyor. Distörp edilmiş New York, şehrin ortasında Inception benzeri dikey duvarların ortaya çıkması ve gökyüzünden sarkıt gibi büyüyen gökdelenlerle görkemli bir manzara sunuyor. Dylan, duvarlarda yürümeyi öğreniyor; binaların tersine çevrilmiş çatılarını tırmanıyor ya da ulaşılmaz görünen bölgelere erişmek için bunları kullanıyor.

Kaçtığım düşmandan kaçtığım kadar çok kez, sadece manzarayı bir süre izlemek için duruyorum.

Yazara göre deneyim

Çoğu çevre baskın bir görkemle dolu olsa da, birkaç hikâye lokasyonu özellikle heybetli ve CONTROL’un muhteşem Ashtray Labirenti dizisini çağrıştırıyor. Bu, oyuna harcanan emek ve yaratıcılığı takdir etmenizi sağlayan bir deneyim.

Familiyenin Hikâyesi, Neredeyse Çok Basit

CONTROL’un hikâyesi hipnotik bir yapıya sahipken, Resonant’ın anlatısı buna kıyasla daha zayıf kalıyor. Bunun önemli bir nedeni, ilk oyunun soruları o kadar iyi ortaya koyup yanıtlaması ki, geriye çok az gizem kalmış oluyor. İkinci bölüm, FBC ve ilk oyunla açık bağlantılara rağmen başta zayıf bir bağ gibi görünüyor.

Dylan, Oldest House’dan ayrılıp New York sokaklarında Hiss’i arıyor. Bu noktada, küçük değişikliklerle bu bir yan ürün ya da tamamen yeni bir IP gibi görünebilir. Ancak zamanla Remedy, CONTROL’dan eski yüzleri yeniden tanıtıyor. Emily Pope ve Simon Arish, orijinal oyundaki rolleri nedeniyle beklenen bir şekilde öne çıkıyor ve Dylan’ın yedi yıllık koma döneminde ne olduğunu gösteriyor.

Dr. Casper Darling’ın gölgesi, Dylan üzerindeki korkunç deneylerini yeniden gözden geçiren videolarıyla geri dönüyor. Jesse de anlatıda önemli bir rol oynuyor. Oyunun en büyük duygusal ödülleri, büyük ölçüde orijinal başlığa bağlı. Devam oyunu, Dylan’ın FBC tarafından yakalanmasına ve üzerinde deney yapılmasına yol açan Ordinary olayları hakkında daha fazla ışık tutuyor.

Varoluşsal tehdit büyük ölçüde orijinal oyunda açıklanmış olduğundan, serinin tanıklığını belirleyen hayret ve keşif hissi bu kadar güçlü değil. Bu nedenle, olayların neden gerçekleştiğine dair çoğu zaman en az %80 emin olunuyor ve orijinalde olduğu gibi merakı canlı tutmuyor.

Yaşayan Bir Açık Dünya, Keşif İçin Hazır

Dylan, FBC Ofisi’nde 24 yıl kaldı ve artık biraz dışarı çıkması gerekiyor. Ton değişiminin ilk başta rahatsız edici olabileceği kabul ediliyor, ancak Remedy’nin Oldest House’u daha çok göstermek yerine farklı bir hikâye anlatması bekleniyor.

Hiss’in tahribatına uğramış New York, muhteşem bir ortam sunuyor ve Remedy, onu yaşanmış bir şehir gibi göstermek için zaman ayırdı. Hızlıca tahliye edilmiş bir şehir hissi veriyor: süpermarketler ve kafeler hâlâ ışıklarını açık tutuyor ve çoğu zaman bir eşya düşürüyor. Her bölge, Dylan’ın maksimum sağlığını ya da gücünü artıran eşyalar düşüren bulmacaları içeriyor.

Serinin imzası olan dünya kuramı hâlâ muhteşem. Yazara göre, ana görevlerden kaçarak FBC askerlerinin konuşmalarını dinlemek için ne kadar kez dökümanları okumak istediğini bile sayamadığını belirtiyor. Diyalog istekleri, yapılan kararların bazı yan görevlerin sonunu ya da Zoe’den duyulan diyalogları değiştirdiği anlamına geliyor.

Bazı seçimlerin sonuçları oluyor, bazen de bir sivilin kurtarılamaması şeklinde. Bu sonuçlar, Zoe’nun denediğinizi söylediğine rağmen aklınızda kalıyor.

Yazara göre deneyim

Son Durum: Farklı Bir Yola Yönelenen Bir Devam

CONTROL Resonant, kardeş oyunundan tamamen farklı bir yöne gidiyor; gizem dolu paranormal atmosferi yerine iyi işlenmiş, yüksek tempolu bir yaklaşım bırakıyor. Hikâye, şifreli Oceanview Motel ve FBC’nin esoterik dünyası kadar büyük bir hayret ve merak hissi uyandırmıyor. Ancak iyi yazılmış diyalogları, çevresel anlatısı ve eğlenceli yan görevleri, bu yönü tatmin etmeye yeterli.

Bunların yanı sıra, eşsiz oynanış ve akıl almaz görsel efektlerle sizi bekliyor. Muhtemelen ilk seferinizi bitirmeden bile, bazı dizileri tekrar yaşamak için bir New Game+ için özlem duymaya başlıyorsunuz.

CONTROL Resonant Review: Mind-bendingly magnificent

Dylan Faden attacks an enemy with the Aberrant in CONTROL Resonant.
A Swiss army knife, except paranatural and a thousand times more lethal. Image via Remedy Entertainment

CONTROL’un muhteşem Ashtray Labirenti dizisi

İlginizi Çekebilir: CONTROL Resonant’da Karşılaşacağınız Yetenek Engelleri ve Bunları Aşmanın Yolları →
Kaynak: Destructoid ↗