Hillthorn, oyuncuları gizemli bir dağ köyünde kaybolma olayını araştırmak için tutulmuş bir dedektifin hikayesine dahil ediyor. Ormanın endişe verici lekelerle kaplı bekçisinden talimatlar aldıktan sonra, ilk yapmanız gerekenlerden biri, patikada bulunan tuz hattını geçmektir. Bu durum, okültizm konusunda bilgili birinin kaçınması gereken bir şey gibi görünse de, siz bir özel dedektifsiniz; mantık ve şüphecilikle donatılmışsınız. Dahası, tüm bunlar kartlar aracılığıyla sunuluyor. Kimin korktuğu kartlardan? Ne yapacaklar, size kağıt kesiği mi verecekler? Aman, tuzu kanla temas ettirmeyin.
Hillthorn’un oynanışı, Cultist Simulator ve The Horror At Highrook gibi oyunlara benziyor. Ekranda, “Konuş”, “Ara” ve “İncele” gibi fiil kartları bulunuyor; bunları ekranın sol üst köşesindeki boşluklara yerleştirebilirsiniz. Bu, başka bir veya birkaç boşluğun açılmasına neden olur; buraya gitmek istediğiniz, incelemek istediğiniz veya araştırmak istediğiniz şeylerle ilgili kartları yerleştirebilirsiniz. Eylemi başlatmak için, sağ taraftaki büyüteç simgesine tıklayın; kullanışlı bir şekilde, bu eylemi zaten gerçekleştirdiyseniz, üzerinde bir onay işareti görünür.
Bu işlem, daha fazla kartın ekranda belirmesine neden olur; bunları dikkatlice çevirerek inceleyebilirsiniz. Bu döngü, “Elbette, kayıp kızınızı bulmak için bu lanetli dağa gitmek üzere sözleşmeyi kabul ediyorum” gibi bir dönüm noktasında sona erer ve size tamamen yeni bir kart destesini sunar. Bazı kartlar kullanılamaz; bunlar, kişi, nesne veya durum hakkında gözlemler içerir: “Naif”, “Kaygılı”, “Tipik”. Henüz “Çığlık Atarak Kaçma” kartını bulamadım ama eminim ki bir yerlerde var.
Oyunun en büyük güzelliği, kartların görünmeyen eylemleri ve ilişkileri tasvir etmesi veya ima etmesidir; bazen de gerçek dünyayı işaret eder. Bu dünya, destenin arkasında gizlenir; Platonik bir tehditle size doğru ilerlerken, masanızın yüzeyine güneş ışığı ve gölge düşürür. Başınızı çevirmek istersiniz ama yapamazsınız. Oyunun başında dikkat çeken diğer öğeler arasında, zamanı ayarlamak için kullanılan cep saati ve hedefler hakkında ipuçları içeren bir günlük bulunur; ayrıca oyunun ayarlar menüsü de buradadır. Genel olarak, bu türdeki diğer oyunlara göre daha doğrusal bir deneyim sunuyor gibi görünüyor, ancak yine de birçok şey söylenmeden bırakılıyor.
Kaynak: Rock Paper Shotgun
