Ridley Scott‘ın kariyeri, zıtlıkların birer incelemesi gibidir. Alien ve Gladiator gibi ikonik filmleri yönettiği halde, bu yapımlar genellikle sinema salonlarında beklenen başarıyı bulamadan zamanla kült klasikler olma yoluna girdi. Scott’ın en son yönettiği film The Dog Stars hem eleştirmenler hem de seyirciler nezdinde beklentiyi karşılamadı; ancak kariyerinin en güçlü eseri sayılan Blade Runner 2049’ın devam filmi şu anda tüm dünyada akış platformlarının zirvesinde. Bilim kurgu türündeki bu film son dönemde HBO Max’a kondu ve belirli bölgelerde hızla bir numaraya yükseldi.
Orijinal Blade Runner’ın olaylarından 30 yıl sonra (sinema salonlarında gösterime girdiği orijinal sürümden 35 yıl sonra) geçen Blade Runner 2049, Ryan Gosling’in K subayı rolünü izler. K, genetik olarak mühendisliğe tabi tutulmuş “replicant”ları avlayıp yok etme görevinde bulunur. K’nın yürüttüğü bir görevden biri, bir replicantın bir bebeği dünyaya getirdiğine dair izlere ulaşmasını sağlar; bu durum da replicantlar ve insanlar arasındaki kırılgan dengeyi bozma tehdidi yaratır. Orijinal Blade Runner’ın gösterime girdiği 35 yıl öncesine dayanan bu film, türünün en parlak devam yapımlarından biri olmaya devam eder ve Prime Video’nun Blade Runner 2099’dan önce izlenecek en uygun yeniden izleme fırsatını sunar.
Devam Filminin İki Farklı Yolu Arasında
Blade Runner 2049 ilk kez gösterime girdiğinde, “devam filmi” dalga dalga yükselişinin tam ortasındaydı. Çoğu devam filmi, önceki yapımlarını onurlandıran yeni bir hikâye kurgulayarak öncesini genişletmeyi başaran türden; örneğin Star Wars: Bölüm VII — Güç Uyanışı bu kategoriye girer. Diğerleri ise ilgi çekici karakterler ya da sürükleyici bir anlatı yerine nostaljiye yaslanır; Ghostbusters: Afterlife bu ikinci gruba örnektir. Ne var ki Blade Runner 2049, izleyiciyi asla yormayan ilk kampın bir parçası. Filmin açılış sahnesinde K’nın kendisinin de bir replicant olduğu gerçeği ortaya konur; bu da karakterin kimlik arayışıyla dolu pek çok sahneye sahne olur. Bu sahneler, Gosling’in sakin ama son derece yoğun performansıyla öne çıkar.
Yıldızları ve Kimyası
Gosling’in etrafında yer alan üst düzey yardımcı oyuncu kadrosu da işe katkı sağlıyor. Açıkçası Harrison Ford, eski blade runner Rick Deckard rolünde sahne alıyor; Dave Bautista ise yalnızca birkaç sahneyle bile inanılmaz bir performans sergiliyor. Gerçek yıldız ise K’nın holografik asistanı/sevgilisi “JOI” rolündeki Ana de Armas. JOI’nın kimlik arayışı, K’nınkinden de az değil ve Blade Runner 2049’daki en hüzünlü anlardan birine yol açıyor. Gosling ve de Armas arasındaki elektrik yüklü kimya, günümüz sinemasında nadir görülen bir durum; bu bağlamda izleyiciler hem JOI’ya hem de K’ya destek vermeye başlıyor.
Kariyerlere Yansıyan Etki
Blade Runner 2049 sinema salonlarında bir bombaya dönüşmemiş olsa da, akış platformlarındaki bu yeniden yükseliş, filmin izlenmeye değer olduğunu kanıtlıyor. Aynı zamanda Ryan Gosling’in kariyerinde de bir dönüm noktası oluşturdu; yönetmen, Project Hail Mary gibi daha fazla bilim kurgu rolüne imza attı. Ancak Blade Runner 2049’dan en çok faydalanana, filmin yönetmeni Denis Villeneuve oldu. Villeneuve, Dune üçlemesiyle bir kez daha ikonik bir bilim kurgu hikâyesi yönetmeyi başardı. Blade Runner 2049 ile Dune filmleri arasında fark şuydu: Dune yapımları hem eleştirmenler hem de seyrciler nezdinde büyük bir başarı kazandı. Villeneuve de bu filmlerden çok daha fazla keyif aldığını, Blade Runner 2049’ı yönetmeyi ise tekrar etmek istemediği bir deneyim olarak tanımladı.
“İşte başkasının evrenine bir daha asla yaklaşmayacağım. Bazen gece uyanıp kendime ‘Neden bunu yaptım?’ diye soruyorum.”
Denis Villeneuve
Villeneuve’nün bu yedeklemelerine rağmen, yönettiği devam filmi beklentiden fazlasını verdi ve orijinal Blade Runner’ın koymuş olduğu inanılmaz yüksek standartlara layık bulundu. Blade Runner 2099’un da bu izlere devam edebileceği umutla bekleniyor.
YORUMLAR (1)