Zach Cregger, . Oyunların hikayelerini değil, aynı zamanda panik ve korkuyu da yakalamayı başarmış. Köşeyi dönerken son iki merminizi yüklemek, saldırıya uğradığınızda nasıl nişan alacağınızı unutmak, amansız dehşetle mücadele etmek ve ne yapmanız gerektiğini anlamak için çılgınca düğmelere basıp koşuşturmak.
Bu nedenle Barbarian ve Weapons yönetmeni bir “Resident Evil” filmi yapmanın en iyi yolunu düşünmeye başladığında, Claire Redfield veya Ada Wong veya Albert Wesker entrikalarına odaklanmayı asla düşünmedi. Bunun yerine, oyuncuyu oyuna dahil etmek istedi. (Affedersiniz.)
“Son iki mermiyle köşeyi dönen, nasıl nişan alacağınızı unuttuğunuz ve amansız dehşetle mücadele ettiğiniz anları görmek istiyorum” diyor Cregger Polygon’a. “O adamın bu ‘gauntlet’tan geçmesini izlemek istiyorum.”
Eylül ayında çıkacak olan “Resident Evil”, Austin Abrams’ı (Weapons) organ nakli için Raccoon City’ye gönderilen bir kurye Bryan olarak görüyoruz. Ancak, Bryan’ın beyazlayarak ilerleyen yolları, Resident Evil 2 olaylarıyla aynı zamana denk geliyor.
Maalesef, Bryan Leon Kennedy gibi değil. Her şey ters gittiğinde, bağırıyor, tökezliyor ve silahın emniyetini indirmek için mücadele ediyor. Bir an, bir zombi kadından kaçmak için, dönmüş bir polis arabasının etrafında koşarak saldırıdan kurtulmayı başardığında, kendimi “shitshitshitshitshitshitshit” diye bağırmak istediğimi düşündüm, bu durumun arkasındaki güvenlik hissi bile.
Geçen sonbaharın “Weapons” basın turundan bu Temmuz ayındaki San Diego Comic-Con’a kadar, Cregger uzun zamandır “Resident Evil” serisiyle olan ilişkisini savunuyor. Tekrarlanan sorularla, filmin “gamer” kimliği ve “Resident Evil” olup olmadığı soruluyor. Cevap her zaman net: “Resident Evil” yapma isteği, bu seriye olan bağlılığından kaynaklanıyor.
“Barbarian” çekimleri sırasında, yapımcı Roy Lee ona hangi video oyun franchise’ını yapmak istediğini sordu. Cregger’in cevabı tek kelimeydi: “Sadece ‘Resident Evil'”. Lee ona başlamasını söyledi.
“Hayatımda bu kadar hızlı yazdığım başka bir proje olmadı,” diyor. Bu acele, projenin doğası gereği ortaya çıkmıştı. Cregger, stüdyonun kendi şartlarında pahalı bir “Resident Evil” filmi yapmasına izin verip vermeyeceği konusunda emin değildi. Bu nedenle, kısıtlamalar olmadan yazdı. “Hiçbir endişem yoktu,” diyor. “Sadece eğlenmek ve en sevdiğim ‘Resident Evil’ filmini yapmak istedim.”
Filmin ilk sahnelerinde, Cregger’ın versiyonu “Resident Evil”, oyunların ritmine uygun olarak ilerliyor: gölgeli ortamlere girmek, saldırı altında olduğunuzun farkına varmak, silahları kademeli olarak geliştirmek ve kaynakların kıtlığı. Bir zombi köpeğiyle karşılaşmak, her şeyin sonu olabilir.
“Oyunların mükemmelleştirdiği yavaş tempoyu istedim; bu ortamın tehlikeli olduğunu biliyorsunuz ve geri dönmek mümkün değil,” diyor. “Kar yağışı, 2026 ve diğer tüm detaylar önemli değil; ‘Resident Evil’ ruhunu yakalamak önemli.”
Filmin 15. dakikasında, açılış jeneriğiyle birlikte, Cregger’ın tarzını yansıtan ve “Weapons” filminin stoik korkusundan farklı bir yaklaşım sergileyen, görsel olarak etkileyici, sürükleyici, komik, gerçekten korkutucu ve tek yöne odaklanmış bir film olduğunu anlıyoruz. Bazı eleştirmenler bunu “Mad Max: Fury Road” için bir “Resident Evil” versiyonu olarak nitelendirirken, bazıları da “After Hours” ve “Uncut Gems” gibi filmlerle aynı kategoride değerlendiriyor. Ben, “Evil Dead 2″deki gibi komik anlarla karşılaştığımda kahkahalarla tepki vermek istedim; bu hem Cregger’ın Whitest Kids U’Know grubundaki geçmişine bir gönderme, hem de “Resident Evil” serisine saygı göstermenin en zorlu yollarından biriydi.
“Doğal olarak komediye yatkındım, ancak yönetmen olarak ne kadar çok film yaparsam, bu dürtüyü o kadar azaltıyorum,” diyor. “Bu filmde çoğu şakayı çıkardım. Burada kahkahalarımız, durumun absürtlüğünden kaynaklanıyor.” Ayrıca, “Resident Evil” serisinin kendine has mizah anlayışı, onun için ilham kaynağı oldu.
“Weapons” ile “Resident Evil” arasındaki ortak nokta, Cregger’ın korku yaratma yeteneği. Efsanevi görüntü yönetmeni Dariusz Wolski, kariyeri boyunca birçok epik filmi yönetti ve belki de ömür boyu bir “Resident Evil” oyuncusu değildi (yönetmen, onun “emin” olduğunu söylüyor). Ancak, Cregger’ın ona ihtiyaç duyduğu şey, oyunları birebir yeniden yaratmak değil, ortamların tehlikeli hissettirmesini sağlamaktı.
Film, gösterişten uzak, doğal kaynakları kullanarak çekilmiş. İlk sahnelerde, ormanın siluetleri ve kanla lekelenmiş kar yatakları, “Resident Evil” filmini gerçeküstü bir atmosfere sokuyor. “Dariusz’un doğal olarak hiçbir şey yapmayıp karanlığın kendisini bırakmasına izin vermesi beni çok etkiledi,” diyor Cregger.
Kısa lensler ve katı kamera açıları, yönetmenin oyun dilini daha iyi yansıtmasını sağlıyor. Film genellikle üçüncü şahıs perspektifinden çekiliyor ve Bryan’ın dikkatini takip ediyor. Bryan bir yere baktığında, kamera onun bakış açısını gösteriyor. Aniden gelen silah sesleri, kamerayı ilk kişiliğe geçiriyor, ancak Cregger her zaman Bryan’ın tepkisine geri dönüyor.
“Filmin amacı, kameranın her zaman Bryan’ın dikkatine bağlı olmasıdır,” diyor Cregger. “Bu çok öznel bir film.”
Filmin, oyunların görsel dünyasıyla olan bağlantısı, Cregger’in neden bir uyarlama yapmak istediğinin temel nedeni. Oyunları tamamen yeniden yaratmak mümkün olmasa da, oyuncunun hayatta kalma sorumluluğunu ortadan kaldırmak önemli.
“Uzun süredir bir video oyunu oynadıktan sonra, filmi izlemek gibi bir şey var; sanki biri direksiyonu eline alıyor ve deneyimi yönetiyor,” diyor. “Bazen uzun süre oyun oynadıktan sonra, bir filme başladığımda, ‘Tamam, artık ben değil, başka biri kontrol ediyor’ diye düşünüyorum. Bu, inanılmaz derecede keyifli bir duygu.”
Cregger, her zaman hayal ettiği “Resident Evil” filmini yaptı ve bu projenin tek seferlik olduğunu düşünüyor. Ancak, proje bittikten sonra bile, zihni sürekli olarak yeni fikirler üretmeye devam ediyor.
“Kendimi tutamıyorum,” diyor gülerek. “Zihnim sürekli olarak yeni şeyler üretiyor. Şu anda başka bir projeye başlamak üzereyim ve bu, başka bir ‘Resident Evil’ filmi olmayacak. Ancak, kim bilir, belki gelecekte başka bir şey yapabilirim.”
YORUMLAR (1)