Mistria’nın alanları incelemesi

Ama önce çiftlik simülasyonu boğaz temizleme: Fields of Mistria, Stardew Valley’e benziyor mu? Evet. Kırsal bir kasabada yeni yetişen bir çiftçi olarak oynuyorsunuz; burada sakinlerle arkadaş olacaksınız ve bocalayan topluluğun yeniden canlandırılması için fon sağlamak için salatalık yığınlarınızı satacaksınız. Son on yılda herhangi bir çiftlik simülasyonunun kaderi, fanatiklerin indirgeyici bulduğu Stardew ile karşılaştırılmaktır (evet, ben de Harvest Moon ile büyüdüm), ancak hepimiz bunun en kolay paylaşılan referans olduğunu kabul edebiliriz.

Fields of Mistria’da Aşırı büyümüş ağaç ve kayalardan oluşan çiftliğimi temizliyorum, mülkümü birkaç yıl boyunca dekore ediyorum, mevsimlik mahsuller yetiştiriyorum, hayvanlar satın alıp yetiştiriyorum, balık tutuyorum, yem topluyorum, her öğeden birini yerel müzeye bağışlıyorum, sabah saat 2’de evimin önünde bayılıyorum çünkü sadece bir iş daha yapmam, cevher toplamam ve şehir dışındaki bir madende canavarlarla savaşmam, pasif becerilerin kilidini açmam, görevler için kaynak sağlamam, köylülere hediyeler vermem, yemek pişirmem, *derin nefes* ve sonunda Herkesin sonsuza dek mutlu yaşadığı kasabayı onarmak için ana görevi yerine getirdikten sonra, benim seçtiğim ateşli yerel bekardan evlenmek ve bebek sahibi olmak.

Yani evet, Stardew Vadisi gibi. Ayrıca hayranlık uyandıracak kadar pembe ve 90’ların animesinden ilham alıyor. Tüm bu çiftlik simülasyonu temellerini yerine getiriyor ama onu gerçekten ana karakterden büyüye dönüştüren şey, beklenmedik derecede harika yazımı.

Çiftçilik karakteri geliştirir

Mistria, üstün derecede zekice olduğunu söyleyebileceğim keskin çizgilere sahip bir hiciv gibi “iyi yazılmış” değil. Kelime oyunları ve aile dostu üslup dikkatinizi dağıtırsa neredeyse özleyebileceğiniz bir şekilde gerçekten harika. Bunu fark etmek gibi, durun, Avatar: Son Hava Bükücü bir TV-Y7 çocuk programı olmasına rağmen şaşırtıcı derecede anlayışlıydı.

Kısmen bu bir hacim meselesidir. Fields of Mistria’da sadece çok fazla diyaloğu var. Diğer çiftlik simülasyonlarında, karakterlerin günlük konuşmalardaki aynı satırları oldukça hızlı bir şekilde tekrarladığını duymaya başlarsınız ve “Vay canına, buna bayıldım. Teşekkürler!” derler. Onlara bir çiçek mi yoksa bir parça altın mı veriyorsunuz? Her karakteri gerçekten satan, satırların özgüllüğüdür.

Fields of Mistria’da Reina, ailesinin hanında aşçı olarak çalışıyor ve eğer ona bu yemeği hediye ederseniz annesinin nasıl ekmekli yayın balığı yaptığı konusunda nostaljik hissettiğini söylüyor. Bahçıvan Celine, yetenekli ortancaların tazeliğine hayran kalıyor. Himbo demirci Olric kayaları çok seviyor. Ona bir taş parçası verirseniz, sekiz farklı çizgiden herhangi biriyle yanıt vererek bunun grenli kumtaşı mı yoksa “yapraksız metamorfik” kuvarsit mi olduğunu söyler. Bütün bunlar tek bir taş parçası için. Her hediye için sekiz farklı çizgi yok, ancak her karakter için ekstra ayrıntı katmanlarının nerede oluşturulacağını seçerken gösterilen özeni hissedebiliyorum.

Görünüşte genç asil Eiland, tatlıya düşkün bir tarih tutkunu. En çok sevdiği hediyelerin hepsi tatlılar ve kişisel hikayesi Mistrian eserlerinin peşinde dönüyor. Eiland da biraz dürtüsel. Ekrandan bana bakarken asla dışarı çıkıp “Vay be, sanırım benim sorunum bazen bazı şeyleri derinlemesine düşünmem gerekiyor” demiyor. Ancak erkenden, sabah ilk iş olarak çiftliğimdeki bir ağaca baltayla saldırmasını, madenlerin daha erken açılması konusunda müze küratörüyle tartışmasını ve en sevdiğim küçük günlük diyaloglarından birini izliyorum: Cumartesi pazarından bütün bir pasta satın aldığı ve belki bütün bir pasta çok fazla pasta olduğu için beni onunla biraz paylaşmaya ikna ettiği diyalog.

Klasik Eiland. Sevimli ve sevimsiz ama katmanlı.

Mistria neredeyse her fırsatta yazarken fazladan beş kilometre daha gidiyor. Her Cuma gecesi handa, komşularım birden fazla “Dragons & Drama” kampanyası oynarken, bir çizim dersi, bir kitap kulübü ve bir tatlı tadım grubu başlatırken, hepsi de tüm oyuncu kadrosundan çok sayıda kişiliğe sahip olan şakalaşmayı izleyebilirim. Evlenecek adaylarla olan kişisel hikaye sahnelerinin tümü, kinaye benzeri kişiliğin ilk katmanının altındaki ayrıntıları ortaya çıkaran birkaç dakikalık konuşma ve diyalog seçimleridir. Karakterlerin sanki eski bir JRPG’den çıkmış gibi kendi tema şarkıları bile var.

Kasabada normal çiftlik simülasyonu işlerimi yaparken dolaşırken bile, Balor’un demirci March’la vagon onarımlarını tartışması veya Adeline’ın tarih meraklısı kardeşi Eiland’la ofisindeki karışıklık nedeniyle dalga geçmesi gibi karakterlerin birbirleriyle konuşmalarını dinleyebiliyorum. Mistria, anılarını ve şakalarını birbirleriyle paylaşan eğlenceli bireylerden oluşan tamamen hayal edilmiş bir topluluktur. Aynı eski satırları atlamak yerine onlarla konuşmayı gerçekten seviyorum.

Çiftlik meraklıları için düzeltmeler

Mistria’da atlama düğmesi (çünkü çiftliğinizdeki tüm çitlerin etrafından dolaşmak küçük bir sıkıntıdır) ve her karakterin o anda nerede olduğunu gösteren bir harita gibi yeni yaygın olan bazı özellikler var, böylece konuşmanız gereken kişiyi aramak için daireler çizmiyorsunuz. bir arayış. Ayrıca mağazaları sahipleri olmadan kullanabilirsiniz, böylece Ryis, March ve Reina ile sahilde vakit geçirdiği için ahır satın alamamak zorunda kalmazsınız.

Daha önce görmediğim başka fikirler; örneğin kasaba sosyetesi Elsie’nin, deneme yanılma yoluyla acı çekmek (veya yenilgiyi kabul edip sadece wiki kullanmak) yerine diğer köylülerin sevdiği şeyler hakkında size ipucu verebileceği dedikodu sistemi gibi. Özellikle mülkümdeki tüm hayvanları sabahları ahırlarından çıkarmak ve geceleri onları yataklarına göndermek için çalabileceğim, işlenebilir büyük zili çok seviyorum. Gece 1:30’da kapattığım zaman hayat kurtarıyor.

Kontrol etmeyin

Mistria’nın daha ilginç yanı, otomasyonun rahatlığına direnmesidir. Çoğu çiftlik simülasyonu burada arıtma makineleriyle oyun hazırlama oyunlarından ödünç alıyor: cevheri külçeye dönüştürmek için bir fırın, sütten tereyağı yapan bir yayık ve bira ve şarap için fıçılar. Ürünlerinizi içeri atabilir, uzaklaşabilir ve daha sonra geri gelerek el yapımı ürünlerinizi alıp nakliye kutunuza yüksek fiyatlarla atabilirsiniz. Optimize edilmiş bir yağmurlama düzenine sahip olduğunuz için, tohumları yere taşıyan ve bir tür kendi kendine çalışan bir çiftlikteki makinelere ürün taşıyan, yüceltilmiş bir taşıma bandı haline gelirsiniz.

Mistria her şeyi elle yapmamı talep ediyor ve hatta teşvik ediyor. Mahsulleri sulamak ve hayvanları beslemek bana öz veriyor; mahsullerimi sularken rastgele bedava tohum almak veya balık tutarken çöp yerine hazine sandıklarını kancaya takmak için daha yüksek şanslar gibi pasif avantajlar satın almak için harcadığım deneyim benzeri bir kaynak. Hiç şarap fıçıları yok, bu yüzden meyvelerden en iyi şekilde faydalanmanın yolu mutfağımda reçel veya tatlı yapmak. Süt ürünlerini ve cevherleri rafine etmek, günümün zamanını alıyor (bu süreyi azaltmak için ayrıcalıkların kilidini açana kadar) ve bunu başlangıçta kasabadaki değirmende ve demircide yapmak zorundayım.

Mahsullerimi sulamak için yağmur fırtınası çağıracak bir büyü var ama mana yenilemeyi beklemeden bunu art arda çok fazla kötüye kullanamam. Oyunun ilerleyen safhalarında fıskiyeler ve hayvanlarınızı evcilleştirebileceğiniz bir makine gibi birkaç otomasyon aracı var, ancak bunlar oldukça oyunun sonlarında bu yüzden onlara gerçekten güvenmem öğretilmiyor. Aslında, eğer makinelerin benim için çalışmasına izin verirsem, sadece sulama kabımı kullanarak elde edeceğim özü kazanmak yerine, onlara güç sağlamak için öz harcamam gerekecek. Otomasyon araçları en iyi ihtimalle çabamı başka bir yere kaydırmama izin veriyor ama asla tamamen değiştirmiyor.

Mistria benden bir tarım imparatorluğu kurmamı ve sonra münzevi bir milyarder gibi mülkümden hiç ayrılmadan 500 şişe şarap gönderirken zihinsel olarak kontrol etmemi istemiyor. Sosyal medyada en iyi şekilde düzenlenmiş seralara sahip, kusursuz bir şekilde tasarlanmış çiftlikler paylaşan çok sayıda oyuncu var. Zaten çoğunu kıskandım. Ancak bu oyuncuların bile ineklerini kontrol etmeye ve meyveleri elle toplamaya özen göstermeleri teşvik ediliyor.

Mistria’nın pastel renkleri ve Game Boy Advance dönemi “bulanık bulanıklık” ses efektleri beni nostaljiye kaptırdı ve sıktı. Işıltılar ve fırfırlar, yüksek beller, kolsuz gömlek giyen kaslı adamlar ve pelerin giyen pembe saçlı kızlar var. Sanki 11 yaşındayım, bir minivanın üçüncü sırasında Meyve Sepeti karalamalarıyla dolu bir eskiz defterinin yanında oturuyorum ve annem markete park etmeden önce “sadece bir” Final Fantasy Taktikleri İlerleme savaşı için A düğmesine basıyorum. Ancak artık bir yetişkinim ve sabahın 1’inde bir gün daha oynayabilirim ve sabahın erken saatlerinde masamda sonuçlarına katlanabilirim.

Fields of Mistria, başkente çilek göndererek zengin olduktan sonra bile, oyuncu kadrosuyla birlikte şehri ziyaret ederek kasabada vakit geçirmek istememi sağlayan, uzun yıllardan beri ilk çiftlik simülasyonudur. Bu, shojo manga çılgınlığı rüyasındaki çiftlik simülasyonlarında yeni bir kiralama.