•… tarafından sunulan
Kişisel görüşüme göre, bu, savunmaya farklı bir şekilde müdahale etme vizyonumuzu ilk kez ortaya koyduğumuzdan beri şirket tarihimizdeki en önemli duyuru; iş modeli olarak Savunma-Hizmet-Olarak ve onu destekleyen işletme sistemi olarak GRAIL ile. Bu bir vizyondur; şimdi gerçek oldu. Bir sözleşmeye yazıldı ve Birleşik Krallık’ta konuşlandırıldı.
Tiberius Aerospace’in sıvı yakıtlı ramjet motorla çalışan SCEPTRE füzesi. (Fotoğraf: Tiberius Aerospace.)
Tiberius, ilk çalışması olarak neden 155 mm menzilli, ramjet motorlu, hassas bir silah geliştirmeye karar verdi?
Sorundan yola çıktık. Bugün, atabildiğinden daha uzağı görebiliyorsunuz. Bir insansız hava aracı, hatların gerisinde derinlerde bir hedef buluyor, görüntüler dakikalar içinde bir ekranda beliriyor ve menzilde onu vurabilecek hiçbir şey kalmıyor. Seçeneklerinizin hepsi kötü: topları karşı topçu ateşinin içine ileri taşıyorsunuz, kıt-bit bir mermi harcıyorsunuz ya da hedefi olduğu gibi bırakıyorsunuz.
Sonra veriye döndük. Gerçekten bir yapay zeka insanıyım ve GRAIL’in temellerini, dünyadaki her silah sistemi hakkında bulabildiğimiz tüm açık kaynaklı bilgilerle attık. Bu süreçte, bir silahın etkinliğini ölçmek için yeni bir dil tanımlamaya başladık. Sadece menzil ve isabet değil, aynı zamanda hedef verimliliği ve atış yaptığınız ortam – GPS ve GNSS engelleme durumlarından bahsediyorum.
Sorunu veriye uyguladığımızda dönen cevap, 150 kilometre veya daha uzağa, belirli bir fiyat noktasından vuran, menzilli bir hassas mermi oldu. Bir howitzerten ateşlenen. Buna baktık ve başlarımızı salladık: ‘Ne yapmaya gideceğiz?’ 1930’larda tasarlanmış bir top, yapabileceğimiz en iyi silah mı olacak? Ancak çılgınlığın içinde gerçekten bir mantık olduğu ortaya çıktı. Howitzeler zaten şu anda NATO genelinde hizmet veriyor. Savaşçının zaten sahip olduğu topu menzilli bir hassas silaha dönüştürebilirseniz, yeni bir platformu beklemeden o açığı kapatıyorsunuz.
SCEPTRE’yi neden sıvı yakıtlı ramjet motorla besliyorsunuz ve bu operasyonel olarak ne değiştiriyor, örneğin itki ayarlama (throttle) yeteneği?
Seyir sebebi temel bir neden. Mühendislik ekibinizle karşıya oturup ‘Bir howitzerten çıkan, menzilli bir hassas ateş silahi yapacağız’ dediğiniz anda, topun özelliklerine bakmak zorundasınız. Top 16.500 G üretiyor. Bu da yakıt pompası gibi hareketli parçaları olan her şeyin atış anında parçalar torbasına dönüşmesi anlamına geliyor.
Ekimimiz farklı bir yaklaşım benimsedi. Sıvı yakıtın ve yakıcıda (combustor) enjeksiyon sisteminin 16.500 G’ye dayanmasını sağlayan bir mekanizma geliştirdik, bu da sıvı yakıt fırsatını hemen önümüze serdi.
Sıvı yakıtın mermilerimizdeki sevdiğimiz üç şey var. İlki maliyet etkinliği ve erişilebilirlik. Her şeyden çalışabilecek bir sistem kurabilirsiniz: dizelden Jet A-1’e, oradan da JP-10’a kadar. Bu durumda silahın erişilebilirliği ve maliyet etkinliği hemen lehine döner.
İkincisi, mermileri yakıtsız (defueled) depolanabilir şekilde üretebilmemiz. Temelde inert bir cihazı sevkedebilir ve depolayabilirsiniz. Yükü çıkarırsınız, elinizde sadece bir metal parçası kalır. Bakım açısından, her 10 yılda bir birkaç yüz dolara bir batarya ve bir O-halka değiştirirsiniz ve bu silah sistemi hazır olur.
Üçüncüsü, bahsettiğiniz şeyle benzer: itki ayarlama (throttling) değil, itki (thrusting). Katı yakıtlı silah sistemlerinin aksine, itki eğrisini ayarlama yeteneğine sahipsiniz; bu da size hayatta kalma yeteneğinin ötesinde, silah etkinliği ve sonlanma performansı açısından çeşitli avantajlar sağlıyor.
SCEPTRE bugün nerede duruyor?
Nisan ayında dünya prömiyerini gerçekleştirdik: NATO standartlarında 155 mm’lik bir howitzerden sıvı yakıtlı ramjet ateşlemesi ve stabil uçuş. Şu anda TRL 7’de dönüm noktasındayız, son canlı atış testlerini geçiriyoruz. Bugüne kadar kısa menzillerde ateşledik, ateşleme ve doğru top hayatta kalmasının sağlandığından emin olduk. Ekim’den itibaren daha uzun menzillere geçeceğiz: 150 km’yi aşan, tam, canlı ve uzun mesafeli atışlar yapacağız; bunları hem ABD’de hem de yurt dışında sertifikalayacağız. Her testi, plan dahilinde gitmeyenler de dahil olmak üzere kaydediyoruz. İleri gitmenin (iterate) tek yolu budur.
Amaç, bu sertifikayı bu yılın en geç sonunda tamamlamak ve birinci çeyrekte nihai üretimi yapılmış ürünü teslim etmeye hazır olmak.
Invictus, füzelerde modüler bir yaklaşım benimsiyor. Bu yaklaşım hangi sorunu çözmeyi hedefliyor?
Füzeler hakkındaki yaygın görüş, birden fazla göreve hizmet eden bir füze yapamayızdır, çünkü böylece hiçbir göreve iyi hizmet etmez. Bu yüzden füzeler o kadar özelleşip optimize edildi ki, maliyet etkinliklerini kaybettiler.
Invictus’taki fırsat, 200 km menzille tasarlanmış, tam modüler bir darbe füzesiydi – birbirleriyle karıştırılıp birleştirilebilen bileşenler; yani her işi yapan bir füze değil, modüler bir füze. Bu da üretimi ölçeklendirmeye ve işletme ile üretim maliyetlerini düşürmeye olanak tanır. Böylece farklı hedefler ve farklı görevler için optimize edilebilen bir silah sistemi elde edersiniz.
GRAIL bunun büyük bir kısmını destekliyor. Bize GRAIL’i anlatın.
GRAIL, modelleme aracımız GRAIL Effects ile başladı. Hem saldırgan hem de savunma silah sistemlerinin tüm özelliklerini, ayrıca bu sistemlerin çalıştığı çevresel koşulları alır ve yalnızca etkinliklerini değil, aynı zamanda bu silahların bu hedeflere bu çevrelerdeki maliyetini anlamak için devasa simülasyonlar çalıştırmanıza olanak tanır.
Sonraki iş aşamımıza geçtikçe, silah sistemlerimizi üretmeye kimin bizi destekleyeceği sorusunu sorduk. Bu nedenle tedarik zincirinde tedarikçileri arayıp belirleyen ve bunları tasarılarımızla eşleyen GRAIL Agility’yi kurduk.
Üçüncü parça uyumluluk – ithalat/ihracat kuralları, ITAR, DSP-5’ler, MLA’lar, TAA’lar. Artık malzeme listesi ve üretim ortaklarına dayanarak üretim lisans sözleşmelerimizi tamamen programlı biçimde taslak haline getiren AI sistemlerimiz var.
Son parça ise finansman – yalnızca kendimiz için değil, artık aracılığını yaptığımız tedarik zinciri için de ekipman finansmanı ve diğer türleri. GRAIL Finance de işte burada doğdu.
GRAIL’in bizim için AWS’ye (Amazon Web Services) Amazon’un sahip olduğu konuma sahip olduğuna inanıyoruz. Araçlarımızı Amazon’un AWS’sini inşa ettiği şekilde inşa ediyoruz. Amazon, bulutu kendi yaşadığı ve başka hiçbirinin görmediği problemler nedeniyle kurdun; bunlarla bulutta yazılımlar kullanarak mücadeleye başladı. Belirli bir ölçeğe ulaştığında, inşa ettiklerinin tüm ekosistem için değerli olduğunu fark ettiler – bu yüzden AWS bugün Amazon’un en kârlı parçası.
GRAIL’in menzil boyunca piyasada da eşit derecede güçlü bir konum ele geçireceğine inanıyoruz. Onu bugün zorlamak istemiyoruz; dahilde kullanıyoruz. Ancak artık kendi ürünlerimizle alakası bile olmayan dış sistemler için yüzlerce ortağa imza attık.
2027 yılında GRAIL’in muhtemelen yalnızca şirketimiz için değil, aynı zamanda ulusal savunma için de en değerli varlıklardan biri haline geleceğine inanıyoruz.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
Bir yanıt yazın