Aktif Faz Dizili Radarların Frekans Alanındaki Üstünlüğü
Aktif Elektronik Taramalı Dizi Radarı (AESA), birçok küçük katı-hal alıcı/verici modülü (TRM) ile verici ve alıcı işlevi gören bir faz dizili radar türüdür. Bu radarlar, antenin önünden yapıcı girişim oluşturacak şekilde üzerlerindeki her bir modülden ayrı radyo dalgaları yayarak ışınlarını yöneltirler. Gelişmiş aktif elektronik taramalı dizi radarları, Elektronik Taramalı Pasif Dizinlere (PESA) kıyasla dalgaları daha geniş frekans aralığında yayabilmelerini sağlar ve dolayısıyla arka plan gürültüsü üzerinden tespit edilmelerini zorlaştırır. Bu sayede gemi ve hava araçları güçlü radar sinyalleri yaysalar dahi daha gizli kalabilirler.
Karıştırma Sinyallerine Karşı Gerçek Zamanlı Direnç
AESA’lar ayrıca karıştırma sinyallerini gerçek zamanlı olarak algılayabildikleri ve bunlara uyum sağlayabildikleri için karıştırmaya karşı yüksek bir dirence sahiptir. Radarın karşı frekansa dayanıklılığı, modüllerin geniş bir frekans aralığında çalışabilme yeteneği ile doğrudan ilişkilidir. Geniş frekans bant genişliği, sistemin düşman karıştırma tekniklerine karşı esnek tepki vermesini sağlar. Yüksek sıcaklıklar ve aşırı hava koşulları gibi zorlu ortamlarda çalışabilirler ve katı hal teknolojileri sayesinde PESA’lara göre daha uzun ömürlüdürler.
Frekans Stratejilerinin Tarihsel Gelişimi
Aktif Faz Dizinli Radarın (AESA) geçmişi 1960’lara, Bell Laboratuvarlarının Nike Zeus radarlarını bir Faz Dizinli Radar sistemi ile değiştirmeyi önermesine kadar uzanır. Bu öneri Haziran 1961’de geliştirilmeye başlandı ve bir AESA radar sisteminin erken bir örneği olan Zeus Çok İşlevli Dizi Radarı (ZMAR) ile sonuçlandı. Ancak sistemin maliyeti son derece yüksekti ve MAR sistemini içeren Nike-X konsepti Sentinel programı gibi daha basit konseptler lehine terk edildi. 1970’lerde Sovyetler Birliği S-225 ABM sisteminin bir parçası olarak kendi AESA radar sistemi olan 5N65’i geliştirdi. Bu radar 1970-1971 yıllarında Sary Shagan Test Alanında üretildi ve Batı’da Flat Twin olarak tanındı.
Havadan Kullanım ve Modern Uygulamalar
Bir uçak üzerindeki ilk AESA 1995 yılında Mitsubishi F-2’de kullanılmış ve bir füze üzerindeki ilk AESA Mitsubishi F-2 ve McDonnell-Douglas F-15J tarafından taşınan havadan havaya bir füze olan AAM-4B için geliştirilmiştir. Günümüzde kullanılan bazı AESA radarlar arasında Northrop Grumman tarafından geliştirilip F-22 Raptor uçağında kullanılan AN/APG-77 ve Northrop Grumman tarafından geliştirilip F-35 Lightning II uçağında kullanılan AN/APG-81 yer alır. Raytheon tarafından geliştirilen AN/APG-79, F/A-18E/F Super Hornet ve EA-18G Growler uçaklarında kullanılırken, AN/APG-82(V)1 F-15E Strike Eagle uçağında hizmet vermektedir.
Captor-E CAESAR Raytheon tarafından geliştirilip Eurofighter Typhoon uçağında kullanılırken, RBE2-AESA Thales tarafından geliştirilip Rafale savaş uçağında kullanılmaktadır. Mitsubishi Electric Corporation tarafından geliştirilen J/APG-1/J/APG-2 Mitsubishi F-2 savaş uçağında, Elta Systems tarafından geliştirilen EL/M-2052 çeşitli uçaklarda (Hindistan Hava Kuvvetleri’nin Sukhoi Su-30MKI’si dahil) kullanılmaktadır. Elta Systems tarafından geliştirilen EL/M-2075 IAI Phalcon AEW&C sisteminde, Phazotron NIIR tarafından geliştirilen Zhuk-A/AM ise MiG-35 uçağı için opsiyoneldir.
Bu açıklama Vikipedi kaynaklarından uyarlanmıştır ve şu lisans altında sunulur: CC BY-SA 4.0.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
