Ben, Project Looking Glass adlı bir astral korku oyunu olan ve kötü anılarınızın haritasında teleport etmenize izin veren oyunda vücudumu geride bırakmaktan zevk alıyorum.

Akıl sağlığımın en büyük düşmanı saat 16.15’tir. Geriye 45 dakikalık iş günü kalıyor; Julian, İşçi Partisi’nin Üç Kuşaklı Klaxon’unu çalmadan önce bir haber bulup onu gözden geçirmek için yeterli zaman. Yapılması gereken mantıklı şey, “XYZ geliştiricileri hala daha önce yaptıkları video oyununu yapıyorlar, oldukça iyi gittiğini söylüyorlar” gibi güzel ve kolay bir yazı seçmek olacaktır. Ancak kaçınılmaz olarak, iştahım mantığımı alt ediyor ve kendimi, Soğuk Savaş’ın gizli astral projeksiyon deneylerine katılan kederli bir kadın olduğunuz bir katot ışınlı korku oyunuolan Project Looking Glass gibi bir şeyin demosunu çalıştırırken buluyorum.

Bu, yakınınızda parlak siyah bir levha bulunan, göz kamaştırıcı bir çiçek tarlasına rastladığınız türden bir oyundur. Döşemenin etrafında dolaşıyorsunuz ve alan siyaha dönerken beyaza dönüyor. Artık beyaz olan döşemeye giriyorsunuz ve kendinizi asma kilitli kapısı ve televizyon seti olan bir odada buluyorsunuz. Odanın bir ucuna doğru yürüyorsunuz ve arkanızdaki mimari mühürler size TV setini incelemekten başka seçenek bırakmıyor… bu da sizi yatağın üzerinde insansı bir statik yığının uzandığı başka bir odaya götürüyor.

Üzgünsünüz ve kafanız karışmış durumda ve keşke pek çok insanın gerçekten, gerçekten GTA 6 satın almak istediğine dair diğer haberi yakalamış olsaydınız.. Son derece “1960’ların çılgın” sesi – bilirsiniz, art arda sigara içen Yoda’ya ya da helyumla çalışan Kaptan Picard’a benzeyen türden – kulağınızda dronlar ve mırıltılar çıkararak sizi haritanızı kontrol etmeye davet ediyor. Harita, “Büyük Bir Hata” gibi yer adlarının bulunduğu kutular ve çizgilerden oluşuyor. Bu arada, renkli akvaryum ışığı, kaynağı anlaşılması zor olan loş duvarlar boyunca dönüyor ve kendini kovalıyor.

Yaratıcı MORPH, Steam‘de “Bu benim solo indie geliştirici olarak ikinci oyunum” diye yazıyor. “Umarım gerçekten eğlenirsiniz! Oyun yaparken veya genel olarak sanat yaparken (esas olarak müzisyen ve görsel sanatçıyım) yapmaya çalıştığım tek şey, benim de çok sevdiğim bir şey yapmaya çalışmak. Bu tuhaf görünümlü ve garip bir oyun ve buna tüm kalbimi verdim ve umarım siz de seversiniz. Ve kasvetli sonu için şimdiden özür dilerim.”

Henüz bitirmedim ama açılış alanlarında asılı ölüm tasvirlerine dikkat edin. Demo, diğer dünyanın neler sunabileceğini görmeniz için size 40 dakika veriyor. Şaşırtıcı derecede açık uçlu olduğunu düşünüyorum, bazı zorlu bulmacalar, çatlak CRT sunumuyla biraz bozuluyor; kendi terble dramlarınızdailerlemek istiyorsanız ses kayıtlarını toplamanız ve çıkarımlar yapmanız gerekecek. Hoşunuza giderse, Eclipsium benzer ama oldukça daha iğrenç.