ABD Hava Kuvvetleri’nin Baş Planlamacısı 2035 İçin Savaşçı Filo Karışımı Vizyonunu Açıkladı

Yazar / Editör: Battlefield Savunma Masası•22 Ekim 2026

Görsel Kaynağı: airandspaceforces

Görsel Kaynağı: airandspaceforces

Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri’ne ait F-35A Lightning II, 25 Ağustos 2026’da ABD Merkez Komutanlığı sorumluluk alanında gece operasyonu gerçekleştiriyor. (Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri Fotoğrafcısı Senior Airman Adriana Jordan-Alcañiz)

20 Ekim 2026 | By

Bu makalenin sesli sürümü, Hava ve Uzay Kuvvetleri Birliği tarafından sunularak hava kuvvetleri personelimiz, Muhafızlarımız ve ailelerimiz onurlandırılıyor ve destekleniyor. afa.org adresinden daha fazlasını öğrenin

Hava Kuvvetleri filosundaki her beş avcıdan yaklaşık ikisi, 2035’e kadar F-35A olabilecek; bu, hizmetin 16 Ekim’de Kongre’ye sunduğu yeni bir avcı kuvveti yapısı raporu according to.

Planlama ve Programlardan Sorumlu Yardımcı Hava Kuvvetleri Kurmay Başkanı Lt. Gen. David Tabor, 20 Ekim’de Pentagon’ta düzenlediği medya masasında yeni tahmini açıklarken, rapordaki geleceğin kuvvetinin farklı tiplerdeki avcıların karışımıyla ilgili tahminleri açıkladı.

Hava Kuvvetleri, raporu muhabirlere tam kopya olarak sağlamadı.

Filonun yaklaşık %40’ı F-35 olabilir, Tabor söyledi. Diğer %20’si ise altıncı nesil avcının Raptor’u yerine geçmesiyle F-22 Raptors ve F-47’nin bir karışımı olacak. Hava Kuvvetleri 186 operasyonel F-22 üretti ve Tabor, Hava Kuvvetleri’nin onları yaklaşık eşit sayıda F-47 ile değiştirmeyi planlamaya devam ettiğini söyledi. Filonun kalan %40’ının muhtemelen F-15 Eagle varyantları ile F-16 Fighting Falcon’lar arasında eşit olarak bölüneceğini söyledi.

Günümüz

F-35

%30

F-22

%10

F-15

%15

F-16

%45

F-35

%40

F-22/F-47

%20

F-15/F-16

%40

• F-35
• F-22 / F-47
• F-15
• F-16

Kaynak: Tabor tarafından alıntılanan Hava Kuvvetleri verileri. A-10’ları hariç tutar. Yüzdelikler yaklaşıktır.

Veri tablosunu görüntüle

Günümüzde, A-10’lar hariç tutulan avcı filosu, yaklaşık olarak %45 F-16, %30 F-35, %15 F-15 ve %10 F-22 olarak bölünüyor.

Avcıların karışımının ötesinde, kuvveti yapısı raporu aynı zamanda Hava Kuvvetleri’nin önümüzdeki yıllarda ihtiyaç duyacağını söylediği avcıların toplam sayısının yeni bir tahmini de sağlıyor: 2035’e kadar 1.509 muharebe kodlu uçak.

Bu, hizmetin 2026’da sahip olacağını tahmin ettiği 1.271 ve geçen yılın raporunda 2030’a kadar ulaşmayı hedeflediği 1.369 muharebe kodlu avcıdan fazla, Tabor söyledi. Ek 140 uçak, F-35’ler, F-15EX’ler ve F-47’lerin bir karışımı olacak.

Önceki rapor için kullanılan veriler “oldukça eskiydi,” Tabor söyledi, bu yüzden hizmetin araştırmacıları daha taze ve daha doğru bilgiler derlemek için bir araya geldiler. Bu analiz, bu yılın başlarında İran’a karşı harekatların başlamasından önce devam ediyordu, dedi ve savaş tarafından yönlendirilmediğini belirtti.

Hava Kuvvetleri’nin analizi, coğrafi muharebe komutanlarının hedeflerine ulaşmak için bildirdikleri gereksinimlere dayanıyordu, Tabor söyledi ve bunun onların ihtiyaçları konusunda öznel değerlendirmelerine dayandığını ve gelecekte muhtemelen değişeceğini belirtti.

“Kesinlikle, dünya olayları ve muharebe komutanlarındaki değişen gereksinimler bu sayıyı değiştirecek,” Tabor söyledi. “Platformlara getirdiğimiz yetenekler sayıyı değiştirecek ve bence gerçekten önemli olanı, teknoloji sayıyı değiştirecek.”

Yeni 2035 hedefine ulaşmak, Tabor’a göre iki temel faktörün yerine oturmasına bağlı. İlki, Kongre’nin Hava Kuvvetleri’nin uçakları satın alması için gereken fonları sağlaması gerekecek. Ve savunma endüstriyel tabanı—özellikle ana müteahhitler Lockheed Martin ve Boeing—yeterli sayıda uçak zamanında üretmeli.

Üst Hava Kuvvetleri yetkilileri yıllardır hizmetin, daha yaşlı, emekliye ayrılan uçaklarını değiştirmek ve filoyu modernleştirmek için yılda 72 yeni avcı satın alması gerektiğini söylüyor. Mali yıl 2027 bütçe talebi bu seviyeye ulaşamıyor, toplam 62 olmak üzere 38 yeni F-35 ve 24 F-15EX öneriyor. Tabor, bu satın alımlarının Hava Kuvvetleri’nin ihtiyaç duyduğu sayılara ulaşmak için “zamanla artabileceğini” söyledi.

“Sorun, sanayinin bu seviyelerde üretip üretemeyeceği,” Tabor söyledi. “Bize bunu yapabileceklerini güvence verdiler ve onlara güveniyoruz, ancak aslında bunu somut olarak da görmemiz gerekiyor.”

Şu anda 2027 yılı için öngörülen bütçe seviyeleri büyük bir soru işareti olmaya devam ediyor. Yönetimin bu yıl Pentagon’u finanse etme stratejisi, önerilen “temel” tahsillerin üzerine ek bütçe öncelikleri eklemek için bütçe uyumlulaştırma (reconciliation) yasasına dayanıyor.

Hava Kuvvetleri’nin önerilen bütçesi, bu 38 yeni F-35’in 14’ünü finanse etmek için uymlaştırma yoluyla gelecek 2,34 milyar doları hesaba katıyordu. Uymlaştırma yasası geçmezse, Tabor’a göre Hava Kuvvetleri’nin elinde seçenekler tükenmiyor. Daha fazla F-35’i finanse etmek için temel bütçede para bulmayı deneyebilir—bunun için ise diğer kritik programlardan milyarlar çekilmesi gerekecek, dedi.

“Sadece 14 kez, planladığımız diğer yeteneklerden—bir F-35’in değerinden—ediniyoruz,” Tabor söyledi.

Veya, dedi, satın alımlar 2028’e ertelenebilir; bu da Hava Kuvvetleri’ni avcı filosu hedeflerine ulaşmada daha da geride bırakır.

“Hava Kuvvetleri’ni istediğimiz şekilde modernleştirmek için ihtiyacımız olan kaynaklandırmayı elde etmemiz gerçekten zorunlu,” Tabor söyledi. “Hepsine ihtiyacımız var.”

Bu arada, eski F-15’ler ve F-16’lar gibi Hava Kuvvetleri filosunun büyük bir bölümü için saat işliyor; bunlar yaşlanıyor ve kullanım ömürlerinin sonuna yaklaşıyor.

Hava Kuvvetleri, geçici olarak F-16G olarak adlandırılan F-16’nın yeni bir versiyonunu satın almayı düşünüyor. Ancak Hava Kuvvetleri henüz bu konuda bir karara varmadı, Tabor söyledi ve “kararın acilen verilmesi gereken bir durumda değiliz.” Bu kararın büyük olasılıkla 2028 bütçe sürecinin bir parçası olarak verilmeyeceğini, ancak ardından gelen yıllarda verilebileceğini söyledi.

Eski F-16’ların kullanım ömürleri 2030’ların ortasında sona erecek, Tabor söyledi ve “bunun farkındayız.” Bu sorunu yaklaşmanın basit—“ve belki de temel”—yöntemi, Tabor’a göre, onları otomatik olarak yeni F-16’larla değiştirmek. Ancak bu, en iyi strateji olmayabilir, dedi.

“F-16’ları değiştirmek için kullanabileceğimiz bir yetenek yelpazesi var,” dedi. “Dürüst olmak gerekirse acil değil. Acil bir noktaya ulaşmamaya çalışıyoruz; çünkü o noktaya geldiğimizde, gerekli çalışmayı yapmamış ve ‘işte gerçekten olması gereken yer bu’ dememiş oluruz. İleriye dönük iyi bir seçeneğimiz olduğundan emin olmak için bunu işleyecek zamanımız var.”

Daha fazla F-16 satın almanın bir avantajı da, Lockheed Martin’in artık bunları Greenville, Güney Carolina’da üretmesi—“pratikte hazır bir uçak,” Tabor’a göre—eğer Hava Kuvvetleri aynı tür yeteneklerde kalmak isterse.

Başka bir potansiyel zorluk, Pentagon’un çok yıllı satın alma (multiyear procurement) yetkilerini genişletme çabası. Hava Kuvvetleri, F-35 ve F-15EX için böyle anlaşmalar göz önünde bulunduruyor; ancak talebi Kongre’nin önünde bekliyor. Daha fazla çok yıllı satın alma anlaşması, sanayiye daha fazla finansal istikrar sağlayacak, Tabor söyledi; bu da onların avcı üretimini genişletmesini ve istikrarını sağlamayı kolaylaştırabilir.

Ancak Hava Kuvvetleri, filosuna “İşbirlikli Savaş Uçakları” (Collaborative Combat Aircraft) olarak bilinen, hedefi 2032’ye kadar 500 uçak olan, yüzlerce otonom drone avcı eklemeye hızla hazırlanırken, Tabor bunların hizmetin gelecekte ne kadarlık avcı kuvvetine ihtiyaç duyacağına dair hesaplamasını henüz değiştirmediğini söyledi.

“CCA gerçekten bir gerçeklik,” Tabor söyledi. “Geleceğimizin bir parçası olacak ve CCA’ların kuvvete entegrasyonunun avcı sayısına ilişkin gereksinimi hafifleteceği bir dünya kesinlikle var. Bu, şu anki CCA değil, ancak son derece hızlı ilerliyor. Gelecekteki avcı kuvveti yapısı raporunun gelecek versiyonlarında önemli bir rol oynayacağından eminiz.”

Bu makalenin sesli sürümü, Hava ve Uzay Kuvvetleri Birliği tarafından size sunulmaktadır; Airmen’lerimizi, Guardian’larımızı ve ailelerini onurlandırıp desteklemektedir. afa.org adresinden daha fazlasını öğrenin.