Japon Oyun Geliştiricilerinde İstihdam Krizi Neden Daha Hafif Yaşanıyor?

Endüstri uzmanı Satvat’a göre Japon oyun geliştiricileri, Kuzey Amerika ve Batı Avrupa’daki meslektaşlarının yaşadığı istihdam krizinden aynı ölçüde etkilenmiyor; çünkü Japon yöneticilerin maaşları bir on kat daha düşük, ekipler daha küçük ve daha az kaynaklı, ayrıca ‘canlı servis’ (live-service) akımına ve 500 kişilik dev projelere daha az katılmış. Satvat, bu farklılığın temelinde ücret yapısının yanı sıra ekibin ölçeği ve sektördeki konumlanmanın yattığını vurguladı.

Satvat, geçen üç yılın ünlü ’83 oyun çöküşü’ne benzediğine dair tartışmalara katıldı. Tim Cain gibi hem bu krizi hem de 1983 krizini birinci elden yaşayan isimlerin görüşleriyle desteklenen bu değerlendirme, özellikle Kuzey Amerika ve Batı Avrupa’da geleneksel triple-A stüdyolarında çalışan geliştiriciler için bu kadar kötü olabileceğini işaret ediyor. Satvat, “Kuzey Amerika veya Batı Avrupa’da, geleneksel triple-A stüdyolarında çalışan bir oyun geliştiricisiyseniz, bu durum ’83 krizi kadar kötü” diyebiliyorum. Bu, yıkımın tam merkezidir,” ifadelerini kullandı.

Yönetici Maaşları ve Ekip Ölçeği

Satvat, Japon ekiplerinin genellikle çok daha küçük ve daha az kaynaklı olduğunu belirterek, bu ekiplerin ‘canlı servis’ akımına ya da 500 kişilik dev projelere sürüklenmediğini söyledi. Ancak aynı krizin en baş ağrıtan çelişkilerinden birini de ortaya koydu: yönetici maaşları. Satvat’a göre Japon yöneticiler hâlâ iyi para kazanıyor, ancak bu rakam 30 milyon doların değil, 2-3 milyon doların seviyesinde. Bu fark, krizin neden bölgeden bölge farklı şekillerde hissedildiğinin önemli bir parçası.

Yönetici maaşları, krizin en baş ağrıtan çelişkilerinden biri. Japon yöneticiler hâlâ iyi para kazanıyor, ancak bu 30 milyon doların değil, 2-3 milyon doların seviyesinde.

Satvat

Satvat, bazı istisnaları da belirtti. Japon oyun firmalarında son yıllarda küçülme ve işten çıkarma süreçleri yaşansa da, bu durum Kuzey Amerika veya Batı Avrupa’daki ölçüye yaklaşmıyor. Ancak uzmanın değinmediği bir konu, geliştirici ücretleri. Bu yalnızca CEO’ların daha az kazandığı anlamına gelmiyor. 2022’de danışman tarafından İngilizce olarak tartışılan bir raporda, Japon oyun geliştiricilerinin ortalama maaşı 37.000 dolar olarak belirlendi. Bu rakam, güncel kurla yaklaşık 1,8 milyon liraya denk geliyor.

Bölgesel Karşılaştırma

Aynı dönemin ABD tarafına bakıldığında, oyun şirketlerine yönelik H-1B vizesine başvuran adaylara sunulan temel maaşlar için 2018’de 5.966 giriş kaydedildi. Bu girişlerin çoğu beş hanelerin üst segmentinde ya da altı hanelerin başında, yani yüksek rakamlarda yer alırken, tespit edilen en düşük giriş bile 40.000 doların üzerindeydi. Bu rakam, güncel kurla yaklaşık 1,95 milyon liraya karşılık geliyor.

Daha sona yapılan, 2019 CEDC verileriyle daha az alakalı ama yine de değerli bir karşılaştırma ise, 500 oyun sektörü profesyonelinin anketi üzerinden ortalama ücreti 142.000 dolar olarak gösterdi. Bu rakam güncel kurla yaklaşık 6,9 milyon liraya denk geliyor.

Krizin Sayısal Seyri

İstihdam krizine dönersek, Satvat sektörün yeni pozisyonlar açısından hâlâ büyüdüğünü tahmin ettiğini söyledi. Ancak bu büyüme, yalnızca kayıpları karşılayacak düzeyde ve 2010’ların sonundaki büyüme hızına kıyasla çok daha sönük. Satvat’a ya da kendi verilerine dayanan rakamlar şu şekilde: Yıllık 18.000-25.000 yeni iş; 2026 için tahmini toplam 14.500 işten çıkarma; 2022-2026 arasında toplam 58.000 işten çıkarma. Bu dönemde sektör 32.000-67.000 yeni işle büyüdü. Buna karşılık 2017-2021 arasında sektör 150.000 yeni işle büyümüştü.

Bugünkü büyüklükten sektörün eninde sonuna daralmasını öngörmem neredeyse imkânsız. En iyimser senaryoda bile, bugünkünden çok daha kötü olmayan ve işlerin dengelenip sabitlenebileceği bir rakam var. Ancak o kadar büyük ve nispeten istikrarlı firmaların olduğu dönemle tam olarak aynı seviyede kalmak? Bunu nasıl gerçekleşebileceğini hayal edemiyorum.

Satvat

Satvat, sektörün bugünkü büyüklükten tamamen daralmasını zor görüyor. En iyimser senaryoda bile, mevcut durumdan çok daha kötü olmayan ve işlerin dengelenip sabitlenebileceği bir rakamın varlığından söz ediyor. Ancak o kadar büyük ve nispeten istikrarlı firmaların olduğu dönemle tam olarak aynı seviyede kalmak, uzman için hayal edilebilir bir senaryo değil.