Khajiit topraklarını Oblivion’a dönüştürmek hala kedi çığlığıdır

Bunlar Oblivion’da yaşadığımı hatırladığım aynı talihsiz maceralar ama bu sefer Khajiit karakterim Cyrodiil’in Hırsızlar Loncası’nın emriyle hırsızlık yapmıyor. Ben zaten o organizasyonun tepesine kadar çalıştım ve bizzat Gri Tilki oldum. Artık totem direğinin en alt noktasındayım ve Elsweyr’in modlanmış bölgesinde bulunan yepyeni bir lonca için çalışıyorum.

Khajiit ile tanışın

Oyun geliştiricileri nerede gevşek bir bilgi bırakırsa bıraksın, mod geliştiriciler her zaman onu alıp dahil edeceklerinden emindirler. Elder Scrolls oyunlarındaki Khajiit bilgisi çeşitli ve renklidir, ancak neredeyse her zaman kedi benzeri tüccarların kitaplarına ve diyaloglarına indirgenmiştir. Khajiit vatanı The Elder Scrolls: Arena’da görünse de, 2019’da The Elder Scrolls Online’a gelene kadar gerçek bir Elder Scrolls oyununda tekrar ortaya çıkmadı. Bu arada, mod geliştiriciler mevcut tüm Khajiit gerçeklerini değerlendirdiler ve bölgeyi kendileri tasarladılar.

Hayranların Khajiit anavatanına yaptığı ilk akınlardan biri, ilk olarak Haziran 2009’da Iliana adlı bir Nexus Mods kullanıcısı tarafından yayınlandı ve düzinelerce başka modcunun çalışmalarını içeriyordu. 2006 yılında piyasaya çıktığında Oblivion’u oynamamıştım, ancak 13 yıl sonra bile, açılış tantanasının ve Imperial City’nin etrafındaki uzun 3 boyutlu görünümün ilham vermiş olması gereken hayranlığı hâlâ yoğun bir şekilde hissedebiliyorum. Aynı şekilde, Elsweyr Anequina’nın devasa açık alanının ve devasa NPC kadrosunun ve görevlerinin, 10 yıl sonra oynanmasına rağmen ne kadar büyük bir başarı olduğunu takdir edebiliyorum.

Anequina, pek çok modun yaptığı gibi bir kitapla başlıyor. Yeni bölgede kullanabileceğim tüm şehirleri ve görevleri açıklamak için envanterimde görünüyor. Ayrıca Cyrodiil’in normal sınırlarının ötesini keşfetmemi engelleyen Oblivion’un varsayılan oyun içi sınırlarını da kapattığımdan emin olmalıyım. Bunu yaptıktan sonra dünyanın güney sınırını geçip Bravil’in batısındaki bir köprü üzerinden doğrudan Elsweyr’e ​​girebileceğim.

İçinden geçtiğim ilk kasaba, güney sınırının hemen üzerindeki Riverhold’dur. Cyrodiil’den hemen farklı değil; Oblivion’un temel oyunundaki diğer alanlar gibi hala bol miktarda yeşil, çalılar ve şelalelerle dolu. Ancak şehrin içinde Khajiit’in çeşitli ‘tüylüleri’ ile hızla yüz yüze geliyorum. Çoğu daha önce bir Elder Scrolls oyununda görülmemişti, yalnızca tanımlanmıştı ve Anequina ile ilgilenen mod geliştiricilerin hayal gücüne ve becerikliliğine bırakılmıştı.

Riverhold, irfan meraklılarının tanıyacağı Khajiit’lerle dolu, ancak bunların Bethesda’nın The Elder Scrolls Online’daki kendi yaratımlarının yorumlarıyla karşılaştırılmaları mümkün değil. Çoğu Elder Scrolls oyununun oynanabilir ırklarından biri olan Cathay, Bosmer elflerinin fiziksel ve yüz özelliklerini taşıyan, sadece kürkü olan Ohmes’e karışıyor. Ev kedisine benzeyen Alfiq ve büyük kedi Senche, aynı puma benzeri büyük kedi modeline dayanıyor gibi görünüyor, ancak sırasıyla küçültülmüş ve büyütülmüş.

İster tasarım tercihi ister teknik kaygı olsun, ne Alfiq ne de Senche ile konuşulamaz. Diğer Khajiitler çok konuşuyor, ancak elbette onların seslendirdiği sözler sadece “Merhaba!” gibi selamlamalardan ibaret. ve Oblivion’un temel oyununda Khajiit karakterleri için zaten mevcut olan diğer küçük ifadeler. Görev vermeyle ilgili daha spesifik satırlarının tümü yalnızca metindir. Elder Scrolls’un ilmi, akademisyen Alfiq’in yabancıların önünde konuşmaktan hoşlanmadığını ve onların aslında dilsiz olduklarına dair söylentiler yarattığını öne sürüyor. Sanırım benim Khajiit hırsızım onlar için bir yabancı.

Yerel Renk

Bu yemekle iyi eşleşen diğer modlar

Riverhold’un ötesinde, yeşil çalılıklar yerini Elsweyr’in kuzey bölgesinin (modun adını aldığı şekliyle Anequina) kurak çölüne bırakıyor. Çimenli tepeler hızla dar yürüyüş yollarıyla çevrelenmiş dik kum tepelerine dönüşüyor ve Anequina’nın takdirine göre sanki Oblivion’un topolojisinin geri kalanına aitmiş gibi hissettiriyor. Herkesin bildiği gibi yüzen fiziği sayesinde, moda eklenen birçok yeni canavardan biri tarafından takip edilirken kum tepesine takılıp tökezleyerek bacağınızı kırmak kolaydır.

Çölün tehlikeli olduğu ortaya çıktı. Gerçek Oblivion tarzında, bölgenin faunasını tam hızda onlardan kaçarak, sık sık dizlerine ok atmak için geri dönerek öğreniyorum. Çöl dev tarantulalar, saldırgan Alfiq, görkemli ve sakin görünen ama yeterince yaklaştığınızda kesinlikle öyle olmayan filler, ork haydutları ve beni öldürmek isteyen daha birçok şeyle dolu. Bruma’dan Skingrad’a kadar çok inatçı iki kurt tarafından kovalanmanın güzel anılarını hatırlatıyor. Khajiit kabilesinin birkaç uzak köyü bile kapılarına yaklaştığım anda düşmanca davranıyor.

Büyük boyutlu örümceklerden kaçmanın arasında, Anequina’nın tam donanımlı kasabalarının her biri kendine özgü bir tasarıma sahiptir. Dune’da satılık develer ve şehrin alt yarısındaki açık pazara bakan kartpostallarda camiye benzeyen dev altın kuleler var. Riverhold, tamamı aynı şelaleye tırmanan, tepesinde kendisine saray diyen mütevazı bir kulübenin bulunduğu, ağaç tepeli ahşap evlerden oluşan bir şehirdir. Corinthe, tamamı merkezi bir pazardan ayrılan arka sokaklardan oluşan küçük bir kasaba labirentidir ve çatılar arasında derme çatma tahta köprülerle çaprazlanan çoğunlukla tek katlı mimarisi, yerel Hırsızlar Loncası için mükemmel bir avlanma alanıdır.

The Elder Scrolls Online’dan tanıdığım Elsweyr ile karşılaştırıldığında Anequina biraz farklı bir şey sunuyor. ESO’nun uçsuz bucaksız dünyası ve detaylı şehirleri çok güzel ama hepsi bende mimari yorgunluk yaratıyor. Bu oyun sayesinde Khajiitlerle ilişkilendirdiğim dik kavisli çatılar, Kuzey Elsweyr’deki tüm şehirlerde sürekli varlığını sürdürüyor.

Anequina, bölgedeki binalara ve şehir tasarımlarına katkıda bulunan tüm farklı modlayıcılar sayesinde çok daha fazla kontrast ve daha çeşitli ilham kaynakları sunuyor.

Khajiit’in görevleri var

Tabii ki her şey sadece keşif değil. Katılacak iki düzine yeni görev ve birkaç lonca var. Oblivion’da olduğu gibi, tüm görevler büyük ölçekli değildir. Riverhold’da ilk karşılaşmam kayıp çocuğunu arayan bir adamla oldu. Bu küçük gizemi çözmek, kasabayı dolaşmayı ve Oblivion’un tuhaf konuşma sanatı mini oyununu kullanarak sakinlerin bana karşı eğilimlerini artırarak sonunda onlardan bilgi almayı içeriyor.

Kasabanın dışında, görevine pek bağlı olmayan, talep ettiği 400 altını vermeyi reddettiğimde pes eden bir Khajiit eşkiyası var. Çölün derinliklerinde, altın bir lambanın yanında yatan bir Khajiit’in cesedine rastlıyorum. Popüler kültürden hiçbir ders almadığım için lambayı elime alıyorum ve bir dremora cin ortaya çıkıp bana bir dilek sunuyor. Görünüşe göre şeytanlarla uğraşmaya karşı değilim çünkü her şeyden önce aşkı diliyorum. Sorunum için bana rastgele bir NPC arkadaşım verildi ve artık sözleşmeye bağlı olarak isteklerimi veya ihtiyaçlarımı önemsemekten kurtulan cin saldırmaya devam ediyor.

Bu sorunu arkamda bıraktığımda, her şeyi başlatan kitap olan Anequina rehber kitabımı yeniden çıkardım. Hırsızlar Loncası’ndan bahsedildiğini hatırlıyor gibiyim. Cyrodiil’in Gri Tilkisi olarak yerel şubeyi ziyaret edip karanlık işin ne yapılması gerektiğini görmemin doğru olduğunu düşünüyorum. Leyawiin’deki tüccarların ceplerinden anahtarları alma konusundaki büyük mücadelem işte burada başlıyor. Elsweyr’de dolaşarak geçirdiğim bunca zaman boyunca, nasıl gerçek bir hırsız olunacağını tamamen unuttum. Sonunda istenen üç anahtarı da çalmayı ve onları Corinthe’deki yeni sevk memurum Jinsiraga’ya iade etmeyi başardım. Bundan sonra doğal olarak birkaç at çalmaya gideceğim.

Bunlar Elsweyr’in Oblivion versiyonundaki maceralarımın yalnızca başlangıcı. Anequina, tembel haydutları ve çöl cinleriyle Oblivion’un şakacılığını anlıyor. Anequina’yı kurmak zorunda kalmasaydım, bunun Oblivion’un bir parçası olmadığını asla bilemezdim.