Neden oyun notebooklarımı seviyorum

Arşivlerden: Bu makale ilk olarak PC Gamer #326’da (İngiltere, Ocak 2019) yayınlanmıştır.

Dijital oyun oynarken özlediğim şey oyunun dokunsal tarafıdır. Bu yüzden video oyunları ve masa oyunları hayatımda bu kadar güzel bir şekilde bir arada var oluyor. Biri, bir kalem ve kağıdın takip edebileceğinin ötesinde karmaşıklığa izin verir, diğeri ise tutulacak jetonlar, inşa edilecek tahtalar ve siz oynarken fiziksel olarak başvurabileceğiniz insanlar sunar. Ortalarda bir yerde, kendinizi not almaya mecbur hissettiğiniz harika video oyunları seçkisi var.

Deneyimin bir parçası olarak bir kağıt getirmenizi gerektiren oyunlardan bahsetmiyorum. Bunlar, deneyimlerimin çizimler ve kelimeler olarak gerçek dünyaya yayıldığı oyunlar. Kelimeleri, cümleleri, geri döneceğim bir hazinenin yerini veya daha ayrıntılı bir şekilde araştıracağım bir alanı boş yere not ederek düşüncelerimi düz tutmaya karar verdiğim yerler.

Bir süre sonra bir veya iki tek kelime bir sayfaya, hatta belki bir haritaya dönüşür. Oklar, paragrafların küçük koşucuları ortaya çıkarmasına, boş alanlara kök salmasına ve yepyeni nota kümelerinin meyve vermesine olanak tanır.

Dedektifi oynamak

Onun Hikayesi böyle bir oyundur. Arayüz belirli miktarda bilgiyi saklamanıza olanak tanır; her video klip için etiketler ekleyebilir ve bir avuç bilgiyi referans olarak saklayabilirsiniz. Sunmadığı şey, yeni bir klibin ortaya çıkardığı ve sürekli olarak dikkatiniz dağıldığında üzerinde çalışmak istediğiniz tüm farklı potansiyel arama terimlerini not etmenin bir yoludur.

Unutmamak için defterime uzandım. Yerel bar başka bir merkez oluştururken kurbanın kaydı bir sayfada toplanmaya başladı. Sol taraf anahtar kelimelerle doldu. Bir grup not, kıyafet değişikliklerini takip etmeye çalıştı ancak kayıp bir bebek, dul bir ebe, mantarlar, aynalar ve bir adli böcek uzmanı tarafından kuşatıldı.

Birkaç saat sonra suça temel bir çözüm bulmak için yeterli bilgiye sahip oldum, bu yüzden bu da işin içine karıştı. Ancak pek çok kelime araştırılmadan kaldı ve çalışmamı kontrol etmek istedim, bu yüzden devam ettim. Sonuç olarak not defterinin merakla dolu bir bölümü ortaya çıkıyor. Bunu, yararlı bir bilgi kaydı olduğu için değil (notlarım benim için, oyun hafızadan silindikten sonra bir yabancı için olduğu kadar şaşırtıcı oluyor) yazma hacmi ve enerjik bağlantılar, oyun oynama sürecinin görünür kısımlarını oluşturduğu için seviyorum.

Obra Dinn’in Dönüşü notalarım farklı bir biçim alıyor ama hissettiğim sevgi aynı. Oyunun büyük bir kısmını tüm bilgileri kafamda tutarak veya harita ve mürettebat belgelerini referans noktası olarak kullanarak geçirdikten sonra not defterime uzandım. İlerleme kaydedebilmek için birçok nesneye ve birçok isme çapraz referans vermem gerekiyordu.

Onun Hikayesi’nde olduğu gibi sayfadaki hikaye yığınları halinde kanıtların şişmesi yerine, o kısım kafamda gerçekleşti ve defterim olasılıkları elemekle ilgiliydi. Sayıların ve isimlerin çevrelerinde daireler var ve onları çoktan aklımdan silinmeye yüz tutmuş şekilde gruplandırıyorlar. Bu sayfalar, kısaltmalar ve soyutlamalar nedeniyle daha çok bir koda benziyor.

Espor notlarım yine farklı. Dota, League ve Smite için her maçı bir etkinlikte kitabıma kaydetme alışkanlığım var. Her maç, oyuncuların listesiyle, hangi karakterleri seçtikleri ve kimin yasaklandığıyla başlar. Bu, gazetecilik referansı kadar oyuna alışmama da yardımcı olan bir ritüel. Sonuçta unutursam bu veriler için VOD’ları veya wiki’yi kontrol edebilirim.

Maç raporu

Karakter adlarını tekrar tekrar yazmak oyundaki eğilimleri anlamama yardımcı oluyor; onlara dijital tadın yanı sıra analog bir his de veriyor. Bazen bir süredir oynamadığım karakterlerin beceri setlerini yazıyorum. Ve sonra maçtan kayda değer gelen her şey. Belki önemli öldürmeler ve büyük kavgalar, tuhaf kararlar, sıra dışı eşya seçimleri.

Ama aynı zamanda ıvır zıvır skeçler de ekliyorum ve gergin bir oyun sırasında ekrandaki nefes darlığı ve heyecan kitabımda iz bırakıyor. Kayıt tutmadaki büyük harf patlamaları dışında yazı hızlanıyor, okunması zorlaşıyor ve elipsler ve ünlem işaretleriyle boğuluyor.

Oyunlar hakkında aldığım notlar (bana bir rotayı hatırlatmak için karalanmış haritalar, küfürlü sözlere karşı çıkan altın renkli keçeli kalem örümcekleri, iki sayfaya yayılan cinayet zanlılarının listeleri) en sevdiğim eşyalarımdan bazılarıdır. Dijital bir arayışın fiziksel dünyaya yayılmasına ve çok fazla zaman, heyecan ve zihinsel enerjinin ifade edilmesine olanak tanıyorlar.

Bana ne anlama geldiklerini sormayın!